تبلیغات
*.........*...... کبوترانه ...* - والیان برتر 21 (ولادت امام صادق علیه السلام)
*.........*...... کبوترانه ...*
.:: احادیث موضوعی ::. .:: احادیث موضوعی ::. .:: احادیث موضوعی ::. .:: احادیث موضوعی ::.
با سلام
به لطف و مدد خدا ان شاالله اکثر احادیث را به صورت موضوعی در این وبلاگ جمع‌آوری خواهم کرد...

«جعفر است صادق آسمانیان»

 صلوات و سلام بر تو ای مولای ما، ای اباعبدالله، ای جعفر بن محمّد، ای صادق و عبد صالح، ای بنده‌ی مطیع خدا، ای فرزند رسول خدا (ص) و زاده‌ی علی و زهرا علیهما السّلام، ای دلیل خدا بر خلق، ای سیّد ما و سرپرست ما، به تو روی آورده‌ایم و خواستار شفاعت تو هستیم و به تو متوسّل شده‌ایم به درگاه خدا و تو را مقدّم داشته‌ایم پیشاپیش حاجاتمان، ای آبرومند درگاه خدا، شفاعت كن برای ما نزد خدا.

ولادت كثیر السعادت امام بحق ناطق، مبیّن المشاكلِ و الحقائق و موضّع المسالك و الطرائق، ضیاء المغارب و المشارق و قائد اللَّجْنَةِ الجعفریّه، حضرت ابوعبدالله جعفر بن محمّد الصّادق علیه و علی آبائه الطّاهرین و ابنائه المعصومین المظلومین افضل الصّلوات و السّلام، در هفدهم ماه ربیع الاول باذن الله تعالی واقع است، همان بزرگواری كه نام نامیش «جعفر» و كنیه‌اش «ابوعبدالله» و القاب مباركش: «صابر» و «فاضل» و «طاهر» و «صادق» است. قطب راوندی در خرائح روایت كرده كه از حضرت سجّاد علیه السّلام سؤال شد: امام پس از شما كیست؟ فرمود: محمّد باقر كه علم را می‌شكافد شكافتنی، سؤال شد: پس از او امام مسلمانان چه كسی خواهد بود؟ فرمود: جعفر، كه نام او نزد اهل آسمانها صادق است، سؤال شد: چرا بخصوص او را صادق می‌نامند و حال آنكه همه‌ی شما صادق و راستگو هستید؟ امام زین‌العابدین فرمود: خبر داد مرا پدرم حسین بن علی (ع) از پدرش علی علیه‌السّلام از رسول خدا (ص) كه آن حضرت فرمود: چون فرزند من جعفر بن محمّد بن علیّ بن الحسین علیهم‌السلام متولّد شود، او را صادق بنامید، زیرا كه پنجمین اولاد او (برادر امام عسكری) جعفر نام خواهد داشت و دعوی امامت، به دروغ و از روی افتراء بر خدا خواهد كرد و نزد خدا جعفر كذّاب، افتراكننده‌ی بر خداست، پس امام سجّاد علیه‌السّلام ندبه كرد و فرمود: گویا می‌بینم جعفر كذّاب را كه حاكم ظالم زمان خود را بر تفتیش و تفحّص امام غائب یعنی صاحب الزّمان علیه صلوات الله الرّحمن، برانگیخته است.

مطابق نص صریح، پس از امام محمّد باقر علیه‌السّلام، ابو عبدالله بن محمّد صادق (ع) امام المسلمین است، او افضل مردم روزگار خویش بود و بر همه كس در فضل و عظمت در میان خاص و عام برتری یافت و آن‌قدر كه از امام صادق در علوم مختلف روایت رسیده، از هیچیك از اهل بیت به آن اندازه روایت وارد نشده، اصحاب حدیث نام رواتی را كه از ایشان روایت نقل كرده‌اند برشمرده‌اند و به چهارهزار نفر رسیده است، هر چند شاگردان و راویان آن حضرت دارای آراء مختلف و مذاهب گوناگون كلامی و فقهی بوده‌اند و این شمار روات و تلاذمه را شیخ مفید در ارشاد خود آورده است.

امام صادق (ع) فرموده است: چون زمان رحلت پدرم امام محمّد باقر علیه‌السّلام رسید، به من فرمود: ای جعفر به تو درباره‌ی اصحاب خود به خیر و نیكی سفارش می‌كنم، گفتم: فدایت شوم، آنان را فقط زمانی رها خواهم كرد كه عالِم و بی‌نیاز شده باشند و به هیچگونه چیزی در این شهر نیاز نداشته باشند.

شیخ مفید در ارشاد خود آورده كه امام صادق علیه‌السّلام می‌فرمود: دانش ما غابر و مزبور و نكته‌ای در دلها و آوایی در گوش‌هاست و همانا كه جفر احمر و جفر ابیض و مصحف فاطمه (س) و جامعه نزد ماست و در آن همه‌ی چیزهایی كه مردم به آن نیاز دارند وجود دارد، از امام صادق (ع) خواسته شد كه این موارد را توضیح دهند، پس حضرت فرمودند: «غابر» عبارت است از دانش مربوط به زمان آینده و «مزبور» عبارت است از دانش مربوط به زمان گذشته و مقصود از «نكته‌ی دلها» الهام است و منظور از «آوایی در گوشها»، سخن گفتن فرشتگان است كه آوای ایشان شنیده می‌شود ولی خود ایشان رؤیت نمی‌شود، امّا «جفر احمر» ظرفی یا صندوقچه‌ای است كه سلاح پیامبر در آن قرار دارد و آن سلاح هرگز خارج نمی‌شود تا قائم ما اهل بیت قیام كند، «جفر ابیض» صندوقچه‌ی دیگری است كه در آن تورات موسی و انجیل عیسی و زبور داود علیهم‌السّلام و كتابهای نخستین قرار دارد و «مصحف فاطمه (س)» همان چیزی است كه در آن، موضوع هر حادثه و نام همه‌ی كسانی كه تا روز رستاخیز به حكومت می‌رسند ثبت است، «جامعه» هم نام نوشته‌ای است در طوماری بسیار مطوّل كه رسول الله (ص) خود شخصاً و از زبان خویش املاء فرموده‌اند و امیرالمؤمنین علی (ع) به خط خود نوشته است و به خدا سوگند كه در آن تمام احكامی كه مردم تا روز رستاخیز به آن نیازمندند آورده شده و در آن حتّی دیه‌ی وارد كردن یك خراش و تازیانه‌ و حتّی نیم تازیانه هم آمده است، آنگاه امام صادق علیه‌السّلام فرمود: حدیث من حدیث پدرم و حدیث پدرم حدیث جدّم و حدیث جدّم حدیث علی بن ابیطالب (ع) و حدیث علی بن ابیطالب حدیث رسول‌الله است و حدیث رسول الله چون كلام خداوند است.

و نیز امام صادق (ع) فرموده است: اخبار ما پیچیده و دشوار است، كسی جز فرشته‌ی مقرّب یا پیامبر مرسل یا مؤمنی كه خداوند دل او را آزموده باشد آن را تحمّل نمی‌كند یا شهری استوار آن را حمل می‌كند، از امام صادق (ع) سؤال كردند: مقصود از «شهر استوار» چیست؟ فرمود: قلبی كه مجتمع باشد، شاید مفهوم آن صاحبان ایمان مستقرّه باشند نه افرادی كه ایمان مستودع دارند.

روایتی است كه در بسیاری از كتابها وارد شده و در سه كتاب مهم شیخ اجل رئیس المحدّثین ابو جعفر محمّد بن علی بن الحسین بن بابویه القمی عطر الله مضجعه الشریف معروف به صدوق متوفّی سال 381 هجری، یعنی خصال و علل‌الشرایع و امالی آمده است كه این روایت توصیفی است از حالات امام صادق به طور اجمال كه «مالك بن انس» كه یكی از امامان چهارگانه‌ی مذاهب اهل سنّت و پیشوای مالكی‌ها است و متولّد سال 93 و در گذشته‌ی سال 179 هجری است و مورد حمایت و احترام منصور دوانیقی و هارون عبّاسی بود و فقیه مدینه هم بود می‌گوید: من مكرّر به حضور امام صادق علیه‌السّلام می‌رسیدم و برای من تشكچه‌ای می‌گستراند و حرمت مرا نگاه می‌داشت و می‌فرمود: ای مالك، من تو را دوست دارم و من از این جهت شاد می‌شدم و شكر و ستایش خدا را به جا می‌آوردم و امام صادق هیچگاه از این سه حالت بیرون نبود كه یا روزه داشت و یا در حال نماز بود یا متذكّر به ذكرالله بود، او از بزرگان پارسایان و عابدان بود و از كسانی بود كه فوق العاده خداترس بود و بسیار حدیث می‌فرمود  و خوش مجلس بود و نیك محضر و پرفایده و هرگاه سخنی از قول رسول‌الله بیان می‌كرد، گاه رنگش زرد می‌شد و گاه سبز، آن‌چنان كه شناخته نمی‌شد، سالی در خدمت او حج گزاردم و چون سوار بر ناقه‌ی خود شد و خواست تلبیه (ذكر: لَبَّیْكْ اَللّهمَّ لبّیك، لَبَّیْكَ لا شَریكَ لَكَ لَبَّیْكْ اِنَّ الْحَمْدَ و النِّعْمَةَ لَكَ وَ الْمُلْكْ، لا شَریكَ لَكَ لَبَّیْكْ) بگوید، دیدم صدا در گلوی امام صادق علیه‌السّلام قطع می‌شد و چنان عقده‌ به گلویش می‌گرفت كه نزدیك می‌شد از مركب به زمین سقوط كند، گفتم: یابن رسول الله، چاره‌ای نیست و باید تلبیه بگویی، فرمود: یابن ابی عامر، چگونه جرأت كنم لبّیك بگویم و حال آنكه از آن بیم دارم كه خداوند به من خطاب كند و بگوید: «لا لبّیك و لا سعدیك»، ملاحظه می‌فرمایید وقتی سخن امام صادق علیه‌السّلام این باشد وای به حال ما.

قائل هر مقال باید فی جمیع الاحوال به یاد امام عصر خود باشد كه فرمود: «لو لا الحجّة لساخت الارض باهلها»، اگر امام زمان نباشد زمین اهل خود را فرو می‌برد، كه امام عصر ولی نعمت بشریت است من البدایة الی النهایة، به هر بهانه‌ای باید یاد و نام امام عصر در اذهان تازه شود كه امام عصر استوانه‌‌ی ارض و سماء است باذن الله، و ناظم كائنات است بقوّة الله، بدانید ذات اقدس كبریایی خداوندی به ایشان نظر و عنایت خاص دارد و پیامبر و امامان معصوم هم نسبت به ایشان مروّج و مبلّغ علی‌التصریح بوده‌اند و در این میان امام صادق علیه‌السّلام هم از فرزند دلبندش فراوان یاد می‌كند كه البته این تذكار برای ما است كه طول غیبت مولایمان امام عصر باعث نشود او را از یاد ببریم و در این روز ولادت جعفربن محمّد الصّادق (ع) عرض می‌كنم: نوجوانان، جوانان، میانسالان و كهنسالان: با اعمال و رفتار و گفتار ناشایست خودمان، قلب مطهّر فرزند زهرا بقیّة الله الاعظم را مجروح و مغموم نسازیم و بالتخصیص قشر جوان شدیداً باید هشیار حوادث روزگار باشند و به هوش باشند كه به دام شیاطین با تخلّف از مقرّرات خداوند عزّ اسمه نیفتند، زیر پا گذاشتن اوامر الهی خلاف سعادت بشریّت است، زیرا ارشادات و دساتیر آسمانی حضرت فالق الاصباح، موجبات رفاه و امنیّت و عزّت و آرامش انسانیّت است، پس به وادی عصیان طیّ طریق كرده عرض می‌كنم فی الحقیقه، نفس نفیس خود به فنا و نیستی ارجاع داده‌ای و بدتر از همه، انسان با تقرّب الی المآثم رابطه‌ی خود و امام عصر را تاریك می‌سازد، یك جوان شیعه‌ی علی علیه‌السّلام و دلباخته‌ی بقیّة الله الاعظم، باید زینت برای امامان معصوم و خصوصاً امام زمان خود باشد نه اینکه با راكب شدن بر مركب رذائل و پندار و تفكّر ناسالم كه مقدّمه‌ی عمل ناسالم است و تكلّم به كلام دون شأن متّقی، باعث وهن و تخفیف ایشان گردد، حال چند جمله از امام صادق (ع) در مقام امام عصر (عج) عرض می‌شود، به امید بهره‌گیری افزونتر از رهگذر این مولود آسمانی:

صفوان بن مهران از امام ششم جعفر بن محمّد (ع) روایت كرده كه فرمود: كسی كه به همه‌ی امامان اقرار كند و ایمان داشته باشد، «و جحد المهدی»، ولی امام عصر را انكار كند، مثل كسی است كه به همه‌ی پیامبران اقرار كند، ولی نبوّت حضرت محمّد (ص) را انكار كند.

 شیخ صدوق اعلی الله مقامه از گفته‌ی امام صادق (ع) می‌گوید: زمانی كه در سلسله‌ی امامان، سه نام «محمّد» و «علی» و «حسن» دنبال هم آمد، چهارمی قائم موعود باشد.

مفضل بن عمر می‌گوید: شنیدم از امام صادق علیه‌السّلام كه می‌فرمود: هر كس به انتظار ظهور امام عصر بمیرد، چون كسی است كه در خیمه‌ی مخصوصی، آن امام بزرگوار با او باشد، نه بلكه چون كسی است كه در خدمت رسول خدا (ص) شمشیر زده باشد.

سیّد بن محمّد حمیری در ضمن حدیثی طولانی می‌گوید: به امام صادق (ع) گفتم: یابن رسول الله، اخباری برای ما از پدرانت در خصوص غیبت و صحّت آن روایت شده است، به من خبر دهید كه به كدام امام تطبیق می‌شود؟ امام صادق فرمود: غیبت محقّقاً درباره‌ی ششمین فرزند من باشد كه دوازدهمین از امامان هُداة است، پس از رسول خدا كه اوّل آنها علی بن ابیطالب است و آخرشان قائم بالحق بقیة الله فی الارض و صاحب الزّمان است.

در پایان به عنوان حسن ختام عرض می‌كنم كه امام صادق فرمودند: برای قائم قبل از آنكه قیام كند غیبتی باشد و اوست منتظر و اوست كه برخی در او شك كنند و برخی گویند غائب است و جمعی گویند متولّد نشده و بعضی گویند دو سال قبل از وفات پدرش متولّد شده و جز این نیست كه خداوند دوست دارد شیعه را امتحان كند و در این هنگام جویندگان باطل در شك افتند، پس اگر در آن روزگار حاضر بودید به این دعا مداومت كنید:

 اللّهمّ عرّفنـی نفسك فانـك ان لم تعرفنـی نفسك لـم اعـرف نبیك

 اللّهمَّ عـرّفنی رسولك فانک ان لم تعرفنی رسولک لم اعرف حجّتك

اللّهمَّ عرّفنی حجّتـك فانك ان لم تعرفنی حجّتك ضللـت عن دینـی

 امیدوارم از بركات و فیوضات 17 ربیع الاوّل، عموم مردم خداجوی ایران بهره‌مند و برخوردار شوند و در مسیر رضایت خدای صادق و صادق آل محمّد و قائم آل محمّد همگی گام برداریم.

 و صلّی الله علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین

«سالروز ولادت امام صادق (ع) ـ 17 ربیع الاول 1424ه.ق»

← درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : منتظر غریب

← لینکدونی

← آرشیو

← لینکستان

← صفحات جانبی