تبلیغات
*.........*...... کبوترانه ...* - قول و وعده
*.........*...... کبوترانه ...*
.:: احادیث موضوعی ::. .:: احادیث موضوعی ::. .:: احادیث موضوعی ::. .:: احادیث موضوعی ::.
با سلام
به لطف و مدد خدا ان شاالله اکثر احادیث را به صورت موضوعی در این وبلاگ جمع‌آوری خواهم کرد...

قول و وعده

دوشنبه 22 تیر 1388

نویسنده: منتظر غریب | طبقه بندی:

1- امام علی علیه السلام فرمودند:

الْمَسْئُولُ حُرٌّ حَتَّى یَعِدَ

كسى كه چیزى از او خواسته اند تا وعده نداده آزاد است.

(نهج البلاغه، حکمت 336)

شرح:
اسلام، درباره وفای به عهد سفارش بسیار كرده است. تا جایی كه گفته می‏شود: یكی از تفاوتهای مسلمان با دیگران، در این است كه مسلمان، وقتی برای انجام كاری قول بدهد، دیگر به هیچ قیمتی نباید از انجام قول وعده خود، شانه خالی كند.
بدین ترتیب، مسلمان باید به شدت مراقب قول و قرارهای خود باشد، و با بی‏توجهی به عهد و وعده‏هایش، خود را نسبت به دستورهای اسلام، بی اعتناء نشان ندهد.
پس هرگاه، كسی از شما در خواستی كرد، نباید نسنجیده و بدون اندیشه و حساب، و عده انجام آن را بدهید. بلكه باید به خوبی فكر كنید و ببینید كه آیا توانایی انجام آن را دارید یا نه. چون اگر وعده‏یی بدهید و بعد، از عهده انجامش برنیائید، كسی كه به او وعده داده‏اید، به اطمینان قول شما، در انتظار كمك و مساعدت شما می‏ماند، و برای حل مشكل خود، دست به اقدام دیگری نمی‏زند و اگر شما وعده خود را انجام ندهید، ممكن است به آن شخص و زندگی فردی و خانوادگی و اجتماعی‏اش، لطمه‏های جبران‏ناپذیر وارد آید و مسلمان مؤمن، هرگز راضی نمی‏شود تا برادر و خواهر دینی‏اش، بخاطر بدقولی او، لطمه ببیند.
امام علیه‏السلام، برای آن كه ارزش و اهمیت خوش قولی، و زشتی بد قولی را نشان دهد، در این كلام، موضوع را به شكل تازه‏یی مطرح كرده است. حضرت می‏فرماید: وقتی از شما درخواستی می‏شود، تا زمانی كه قول انجامش را نداده‏اید، آزاد هستید كه انجام آن كار را قبول كنید یا قبول نكنید، اما همینكه وعده انجامش را دادید، دیگر آزاد نیستید، بلكه خود را به صورت بنده كسی درآورده‏اید، كه باید برایش كاری انجام بدهید.
یعنی انسان، در برابر قول و قراری كه می‏گذارد، آنقدر مسئولیت پیدا می‏كند كه گویی به صورت بنده قول و عهده خود در آمده است، و هیچ چاره‏یی، جز انجام آن ندارد. 

2- امام علی علیه السلام فرمودند:

وَ قَالَ [علیه السلام] لَا یَصْدُقُ إِیمَانُ عَبْدٍ حَتَّى یَكُونَ بِمَا فِى یَدِ اللَّهِ أَوْثَقَ مِنْهُ بِمَا فِى یَدِهِ .

و درود خدا بر او، فرمود: ایمان بنده اى درست نباشد جز آن كه اعتماد او به آنچه در دست خداست (وعده های خدا) بیشتر از آن باشد كه در دست اوست.

(نهج البلاغه، حکمت 310)


 

 

← درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : منتظر غریب

← لینکدونی

← آرشیو

← لینکستان

← صفحات جانبی